ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΩΜΑΤΟ;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ;

ο Ον είναι Φως Νους, με τον Λόγο-Υιό γεννά τα σώματα τις ψυχές από Φως, μέσα στον χώρο από Φως, και γίνεται Υπάρχων.

ο Μη Ον είναι το σκότος ο Αντινούς, με το Πνεύμα-Υιό γεννά τον χώρο την Ανυπαρξία.

Κάποτε εξω από τα Φωτεινά Πεδία, το σκότος γέννησε μία φύση
και ενώ ακόμη ήταν μισογεννημένη, ανυψώθηκε από τα Φωτεινά Πεδία Άγιος Λόγος πάνω στην σκοτεινή φύση, και από την σκοτεινή φύση ανυψώθηκε το πυρ και πνεύμα.

Η δε ένωση τους επέφερε μία φύση των αντιθέτων σε αρμονία.
(ύπαρξη-ανυπαρξία)
Ο Νους Θεός Φως και Ζωή Υπάρχων με τον Λόγο του γέννησε έναν Δεύτερο Νου  δημιουργό Ομοούσιο στον Λόγο, αλλά από Πυρ και Πνεύμα με τέλειες ενέργειες των δυνάμεων της Αρμονίας.

ο Δεύτερος Νους με τον Λόγο του ενώθηκε μαζί με τον Πατέρα Νου Θεό,  αφού είναι Ομοούσιοι στον Νου-Λόγο, και περιέκλεισαν στο καθαρό της φύσης δημιούργημα την διπολική φύση σε επτά κύκλους.

Τα ελαφρότερα στοιχεία της διπολικής φύσης βρίσκονται στον εξωτερικό κύκλο, και τα κατωφερή βαρύτερα  στοιχεία στους εσωτερικούς μικρότερους κύκλους.
Και έτσι δημιουργήθηκαν επτά κύκλοι, όπου κάθε κύκλος ξεχωριστά στο καθαρό της φύσης περικλείεται από τον Λόγο, όπως επίσης περικλείει και τις πύλες εσωτερικά που ενώνουν τους επτά κύκλους μεταξύ τους.

Ο Δεύτερος Νους με τον Λόγο έδωσε κίνηση στην νέα δημιουργία των επτά κύκλων, από μια αόριστη αρχή και ένα άπειρο τέλος.

Γέννησε (Υιούς) τους Επτά Διοικητές για να επιφέρει ο κάθε ένας Διοικητής την Αρμονία στους επτά κύκλους.
Επίσης γέννησε μέσα στους κύκλους την Δικαιοσύνη και την Μοίρα, και όλη η διοίκηση ονομάζεται ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ

Από την περιστροφή τα κατωφερή στοιχεία δημιούργησαν τον υλικό κόσμο όπως τον ήθελε ο Δεύτερος Νους, και δημιούργησε την ζωή μέσα από ψυχές δίχως τον Λόγο-Νου, ενσαρκώμενες σε σώματα σάρκινα, όντα άλογα δίχως τον Λόγο, με πνεύμα της φύσης διπολικό ως λογική σε αρμονία.

Και ο Πατέρας Νους Θεός Φως και Ζωή Υπάρχων, περιχαρής καθώς ήταν, γέννησε τον Άνθρωπο όμοιο με τον εαυτό του και του έδωσε την εξουσία σε όλα τα δημιουργήματα του.

Και ο Άνθρωπος αφού έζησε και κατανόησε τα Φωτεινά Πεδία, και αφού έγινε κι αυτός δημιουργός στα Φωτεινά Πεδία, και αφού εξουσίαζε την νέα διπολική δημιουργία, θέλησε να διαρρήξει τους κύκλους ώστε να ζήσει μέσα σε αυτούς και να κατανοήσει την δομή τους.

Το θέλημα του έγινε πράξη και αμέσως εισήλθε μέσα στην νέα δημιουργία..
Μόλις διέρρηξε ο Άνθρωπος (θεός) την περιφέρεια και εισήλθε μέσα στην δημιουργία αλλά έξω από τους κύκλους, έγινε από Φως που ήταν, Νους με τέλειες ενέργειες των δυνάμεων της Αρμονίας προερχόμενες εκ του Λόγου του Φωτός, και όμοιος με τον Δεύτερο Νου δημιουργό, Ομοούσιοι, αλλά ο Άνθρωπος παρέμεινε Ουσιωδώς όμοιος με τον Πατέρα Νου Θεό Φως και Ζωή Υπάρχων.

Όταν διέρρηξε τους κύκλους ο Άνθρωπος και εισήλθε μέσα στην διπολική θνητή φύση, το διπολικό Πνεύμα της θνητής φύσης δημιούργησε επτά σώματα ανθρώπων για να γίνει υπάρχων ο άνθρωπος στον δικό της κόσμο, όμοια με την δική της διπολική φύση ένα ανθρώπινο σώμα της θνητής φύσης για κάθε κύκλο.

Ο Δεύτερος Νους με την σειρά του γέννησε επτά ανθρώπινα σώματα ένα για κάθε κύκλο όμοια με την ουσία του Ανθρώπου.
Του έδωσε τις ψυχές που μπορούν να δεχτούν μέσα στο σώμα τους τον Ουσιωδώς Άνθρωπο Νου.

Και έτσι ο Άνθρωπος Νους εισερχόμενος μέσα στους κύκλους έγινε το είδωλο του Αληθινού Ουσιωδώς εαυτού του, αφού πλέον είχε για σώμα αντί τις ψυχές από Φως, τις ψυχές με ενέργεια των τέλειων δυνάμεων της αρμονίας που μένουν ανυπηρέαστες και προστατευμένες από το διπολικό πυρ και πνεύμα της θνητής φύσης.

Και κινούνται οι φέροντας τον Ουσιωδώς Νου ψυχές, στο σύμπαν των επτά κύκλων, και όταν ο Άνθρωπος Νους-ψυχή θελήσει να γίνει υπάρχων μέσα στον κόσμο του θνητού διπολικού πνεύματος της φύσης, ενδύεται το σώμα του πνεύματος της φύσης που ετοίμασε για αυτόν, την σάρκα και το πνεύμα της φύσης ως λογική, και γίνεται στον δικό μας κύκλο ο άνθρωπος της Γης.

Αλλά μόλις ενδύθηκε την σάρκα ο Άνθρωπος Νους έπεσε σε λήθη, και ξέχασε ποιος είναι!

Το Πνεύμα της φύσης θέλει να κρατήσει τον άνθρωπο για πάντα κοντά της, γιατί είναι η ζωή, και κρατώντας την ίδια την Ζωή παγιδευμένη στο δικό της θνητό κόσμο και σώμα που του έδωσε, (την σάρκα), που η σύσταση της είναι από τα κατωφερή στοιχεία την ύλη δίχως τον Λόγο και είναι η γη και τα νερά, μένοντας έτσι εγκλωβισμένη η ψυχή από την λήθη μέσα στην ανυπαρξία.

Το πνεύμα εγκλώβισε τον άνθρωπο στο δίχως τον Λόγο σάρκινο σώμα του σκότους, αφού σκότος είναι η σάρκα που ενδύθηκε ο Ουσιωδώς Άνθρωπος Νους.

Το σάρκινο σώμα που δεν έχει τον Λόγο, με αποκλειστικά στοιχεία του σκότους, έχει και το πνεύμα, το πνεύμα είναι ασώματο, αφού  δεν εκδηλώνει την Ζωή.

Το διπολικό πνεύμα για να κρατήσει για πάντα στην ανυπαρξία τον Ουσιωδώς άνθρωπο, και την ψυχή του που τον μεταφέρει, γέννησε και άλλες δικές της οντότητες σαν τον άνθρωπο με σάρκινο σώμα και πνεύμα, οι οποίες είναι σκοτεινές οντότητες, αφού δεν έχουν τον Ουσιωδώς Νου να τις οδηγεί, και για να κρατήσουν το σώμα τους, χρειάζονται την ζωϊκή ενέργεια των ψυχών που φέρουν τον Ουσιωδώς Νου μέσα τους, την αρνητική ενέργεια, και μπορούν να την λάβουν άφθονη όταν ζουν οι Ουσιωδώς άνθρωποι σε ένα σώμα που παράγει αρνητικά συναισθήματα και αισθήσεις, πόσο δε όταν κυριαρχούν στους ανθρώπους οι σκοτεινές οντότητες και τρέφονται από αυτούς, διατηρώντας τα σκοτεινά σώματα τους, και παράλληλα κρατώντας τις Ανθρώπινες ψυχές για πάντα φυλακισμένες στο σκότος και την ανυπαρξία του πλανήτη Γη, αφού πλέον τις έχουν κάνει ένα με αυτόν τον κόσμο και δίνουν την εξουσία οι Ουσιωδώς ψυχές να τις εξουσιάζουν οι σκοτεινές οντότητες και το πνεύμα.

ΠΗΓΗ

Aυτογνωσία μέσα από τον γραφικό σου χαρακτήρα!

“Δείξε μου το φίλο σου αν σου πω ποιος είσαι” λέει η παραδοσή μας αλλά καλύτερα μάλλον να ήταν:
“Δείξε μου το γραφικό σου χαρακτήρα να σου πω ποιος είσαι“. 
Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο τρόπος που γράφουμε φανερώνει πολλά για την προσωπικότητα μας καθώς και για  την εκάστοτε ψυχολογική μας κατάσταση.

Όπως λένε οι ειδικοί, η διαδικασία του γραψίματος ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα καθώς συμμετέχουν πολλοί μυες όπως του μπράτσου, του αγκώνα, του χεριού, των δαχτύλων και της ωμοπλάτης. 
Άν κανετε υπομονή μέχρι το τέλος, στα δείγματα γραφής που ακολουθούν και στην ερμηνεία τους, ίσως κάποιοι συναντήσετε τον εαυτό σας ή κάποιο κοντινό σας πρόσωπο.

ΓΕΝΙΚΑ:
- Ο ειλικρινής = μεγάλα στρογγυλά και ομοιόμορφα γράμματα, σε ευθεία γραμμή.
- Ο φιλότιμος = στρογγυλά γράμματα και τονίζει τα σημεία στίξης – σημάδι ανθρώπου με προσοχή στη λεπτομέρεια.
- Ο οικονόμος = προσεχτικά και ομοιόμορφα, με ελαφριά κλίση στις γραμμές και χωρίς να τονίζει τα κεφαλαία.
- Ο γενναιόδωρος = ευρύχωρα και καθαρά, ξεχωρίζοντας έντονα τα μεγάλα γράμματα και τα κεφαλαία από τα υπόλοιπα γράμματα.
- Ο ταπεινός = μικρά, απλά και ομοιόμορφα γράμματα, ενώ οι γραμμές τείνουν να κάνουν ζικ-ζακ.
- Ο μελαγχολικός = ξεχωρίζει από την έντονη κλίση των γραμμάτων του. 
Η πίεση είναι στην αρχή σταθερή, αλλά σιγά-σιγά χάνεται. 
Τα σημεία στίξης είναι αρχικά έντονα, αλλά καθώς προχωρά το γραπτό, τείνουν να εξαφανίζονται.
- Ο υπερήφανος = μεγάλα γράμματα, τονισμένα κεφαλαία, ενώ το τελευταίο γράμμα κάθε λέξης φαίνεται να είναι πιο έντονο από τα υπόλοιπα.
- Ο καλλιτέχνης = καλλιγραφικά και το μέγεθος των γραμμάτων τείνει να μικραίνει καθώς προχωρά το γραπτό.
- Ο αλτρουιστής = με έντονη κλίση και πίεση. 
Τα γράμματα είναι στρόγγυλα και τα κεφαλαία σχεδόν καλλιγραφικά.
- Ο διακριτικός = μικρά γράμματα, με ελαφριά πίεση και οι γραμμές τείνουν προς τα πάνω. 
Τα γράμματα τείνουν να έχουν αρκετές σπείρες και καμπύλες, αλλά το τελευταίο γράμμα κάθε λέξης είναι μάλλον σεμνό και περιορισμένο.
- Ο αλαζόνας = τονίζει υπερβολικά τα κεφαλαία γράμματα και συνήθως η υπογραφή του είναι μεγάλη και πολύπλοκη, καταλήγοντας σε περιττές “διακοσμήσεις” με κάμπυλες γραμμές.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΤΕΡΑ:
1) Οι συνδέσεις:
Tα ασύνδετα μεταξύ τους γράμματα = όχι καλός αυτοέλεγχος, υπερβολική φαντασία, αποσπασματικός τρόπος σκέψης.
Συνδεση με λεπτές γραμμούλες (ο λεγόμενος «νηματοειδής τύπος») = έντονη αίσθηση αυτοσυντήρησης, ευκολία προσαρμογής και μεγάλη πνευματική συνάφεια.
Σύνδεση με έντονες γραμμές και όλη η γραφή δείχνει να διαθέτει ομοιογένεια και ροή = ηρεμία, ευγενικό, με αυτοπειθαρχία, μια προσωπικότητα συμπαθητική αλλά και ενίοτε πληκτική.

2) H κλίση των γραμμάτων:

H κλίση προς τα δεξιά = εξωστρέφεια, παρορμητισμός, δίνουν μεγάλη σημασία στις σχέσεις με τους άλλους, καλλιτεχνική φύση.
Η υπερβολική κλίση προς τα δεξιά (σε γωνία μικρότερη από 45 μοίρες) = υπερευαίσθησία, ασυλόγιστη συμπεριφορά.
Tα κατακόρυφα γράμματα = λογική, ανεξαρτησία, αυτοκυριαρχία ακόμα και σε περιπτώσεις κρίσης, άτομα διευθυντικών θέσεων.
H κλίση προς τα πίσω = εσωστρέφεια παρά τον πλούσιο συναισθηματικό κλοσμο.
Διαφορετικές κλίσεις = εύστροφια, αυθόρμητισμός αλλά ελάχιστος αυτοέλεγχος, ευμετάβλητη διάθεση, αποφυγή ανάληψης μεγάλες ευθυνών.

3) Οι 3 ζώνες: Eπάνω, στη μέση και κάτω:

H γραφολογία χωρίζει τα γράμματα σε τρεις οριζόντιες ζώνες, καθεμιά από τις οποίες συνδέεται με μια ομάδα χαρακτηριστικών της προσωπικότητας.
Στην άνω ζώνη ανήκουν τα γράμματα που αναπτύσσονται εις ύψος, όπως το «β», το «δ», το «θ» αλλά και το «τ». = φιλοδοξίες, τα όνειρα, τα ιδανικά.
Όσο περισσότερο τα γράμματα εισχωρούν σε αυτήν τόσο φανερώνει άτομο με ζωηρή φαντασία, τάση στην ονειροπόληση και έλλειψη πρακτικού πνεύματος. 
Aντίθετα, αν οι θηλιές των γραμμάτων στην άνω ζώνη είναι μικρές, αυτό δείχνει ότι το άτομο δεν επιτρέπει ελευθερία έκφρασης στη φαντασία του. 
Eπίσης και οι θηλιές ή οι προς τα πάνω προεκτάσεις των γραμμάτων δείχνουν έλλειψη δημιουργικής σκέψη, άτομα λογικά, μεθοδικά, με σωστή κρίση.
Στη μέση ζώνη, εκείνα που δεν προεξέχουν ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω, δηλαδή όλα τα φωνήεντα, καθώς και τα «κ», «π», «σ», «ν». 
H μέση ζώνη σχετίζεται με τη στάση του ανθρώπου απέναντι στην καθημερινότητα.
 Όταν υπερισχύει, φανερώνει κοινωνικό άτομο που θέλει να γίνεται αρεστό.
 Έχει τάση να ζει για το παρόν.
 Όταν η μέση ζώνη είναι μικρότερη από τις άλλες δύο, δείχνει άτομο πρακτικό, προσγειωμένο και ακούραστο, που ωστόσο μπορεί να αισθάνεται ανικανοποίητο από την καριέρα του και την κοινωνική ή την ερωτική ζωή του.
Στην κάτω ζώνη περιλαμβάνονται τα γράμματα που «κρεμάνε»: «γ», «μ», «ρ», «φ», «χ». 
Oρισμένα, πάλι, όπως το «ζ», το «ξ», το «λ» και το «ψ», ανήκουν και στην άνω και στην κάτω ζώνη. 
H άνω ζώνη ταυτίζεται με τις . 
H κάτω ζώνη σχετίζεται με τις ενστικτώδεις επιθυμίες του ατόμου, τις υλικές ανάγκες, τις σωματικές δραστηριότητες, τη σεξουαλικότητα.
Όσο λοιπόν περισσότερη έμφαση έχει στο γραφικό χαρακτήρα με γεμάτες και έντονες κάτω θηλιές στα γράμματα, τόσο περισσότερο το συγκεκριμένο άτομο δίνει σημασία στα υλικά αποκτήματα, αγαπά τα σπορ, έχει έντονο ερωτισμό.
Aν οι κάτω θηλιές είναι τόσο μακριές, που να μπερδεύονται με την από κάτω αράδα, προδίδουν μια αδυναμία κρίσης, έλλειψη οργάνωσης και δυσκολία με τη μεθοδική σκέψη. 
Oι ασυνήθιστοι σχηματισμοί στις κάτω θηλιές των γραμμάτων μπορεί να σημαίνουν σεξουαλική εκκεντρικότητα αλλά και ασυνήθιστα έντονο ερωτισμό. 
Aν, πάλι, οι καταλήξεις των γραμμάτων στην κάτω ζώνη είναι ευθείες, έχουμε να κάνουμε με έναν κλειστό χαρακτήρα που διαθέτει σωστή κρίση και κατά πάσα πιθανότητα κλίση στη μουσική ή τα μαθηματικά.

4) Kεφαλαία και πεζά:
H σχέση μεγέθους των κεφαλαίων γραμμάτων με των πεζών εκφράζει την άποψη που έχει το άτομο για τον εαυτό του. 
Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά τους, τόσο πιο ανεβασμένη είναι και η αυτοεκτίμησή του.


Tα ψηλόλιγνα κεφαλαία = δειλία απέναντι στους άλλους, χωρίς ωστόσο κατά βάθος να λείπει η αυτοπεποίθηση.
Tο πλατύ κεφαλαία = τάση επιβολής στους άλλους.
Tα κοντά κεφαλαία = συντηρητική και άτολμη προσωπικότητα.
Αν έχουν σχεδόν το ίδιο ύψος με τα πεζά = χαρακτήρας δειλός και αποτραβηγμένος.
Tα πολύ «στολισμένα» κεφαλαία = ανάγκη εντυπωσιασμού των άλλων. 
Iδίως αν τονίζονται με μια γραμμή που προέρχεται από την άνω ζώνη, φανερώνουν άτομο που έχει σαφή άποψη για την ανωτερότητά του απέναντι στους άλλους.
Oι μεγάλες θηλιές στα αριστερά των κεφαλαίων = εγωισμός κι αισθησιασμός.
Tα κεφαλαία που επεκτείνονται και στην κάτω ζώνη = επιθετικότητα κι απόλυτη σιγουριά – τα άτομα είναι βέβαια ότι έχουν δίκιο και θα κάνουν το παν να το επιβάλουν.

5) H πίεση και η ταχύτητα:
Σπάνια όταν γράφουμε έχουμε συναίσθηση του πόσο πιέζουμε στο χαρτί το στυλό μας, ωστόσο ο βαθμός της πίεσης αυτής δείχνει τη διάθεση, τη ζωτικότητα και την αποφασιστικότητά μας.
H έντονη πίεση = αντοχή, ενθουσιασμό, ζωηρή λίμπιντο.
H βαριά πίεση σε ένα κείμενο = άτομο καταπιεσμένο και απογοητευμένο.
H ακανόνιστη πίεση = η δύναμη της θέλησης είναι ασταθής, εσωτερικές συγκρούσεις, αισθήματα ανασφάλειας.
Γράφει γρήγορα όποιος σκέφτεται και γρήγορα.
Η ταχύτητα στο γραπτό = ευστροφία και διεισδυτική σκέψη.
Tο αργό γράψιμο = προσπάθεια διατήρησης συναισθηματικόυ ελέγχου. 
Aν, μάλιστα, συνδυάζεται και με μικρή πίεση του στυλό πάνω στο χαρτί, φανερώνει ότι η ψυχική και η σωματική κατάσταση την ώρα του γραψίματος δεν είναι η καλύτερη.

6) Tα γράμματα-κλειδιά:
Oρισμένα γράμματα του αλφαβήτου παίζουν βασικό ρόλο σε μια γραφολογική ανάλυση.
Tο α και το ο. 
Aνάλογα με το αν τα κυκλάκια τους είναι ανοιχτά ή κλειστά, δείχνουν το βαθμό που το άτομο ανοίγεται στους άλλους.
* Tο ίδιο ισχύει με το δ και με το θ. 

Eπίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι γωνίες που μπορεί να σχηματίζουν – γιατί φυσικά ελάχιστοι άνθρωποι τα κάνουν στρογγυλά με… το διαβήτη.
.
* Tο κεφαλαίο I (το γράμμα της ατομικότητας):
- Οριζόντιες γραμμές πάνω κάτω = δημιουργική σκέψη.
- Aπλή ίσια γραμμή = άτομο που δίνει βάση στα ουσιώδη.
- Μικρό στο ύψος = χαμηλή αυτοεκτίμηση.
- Η πάνω θηλιά πιο σχηματισμένη από την κάτω = μεγάλη σημασία στο νου.
- Η έντονη κάτω θηλιά = υπερβολική σημασία στο σώμα.

* Tο τ είναι ένα ακόμη γράμμα που μπορεί να γραφτεί με πολλούς τρόπους, ακόμα και στο χειρόγραφο του ίδιου ατόμου (σε αυτή την περίπτωση προδίδει ευστροφία, αλλά αστάθεια αυτοελέγχου).
- Η μακριά οριζόντια γραμμή = δεσποτισμός και έντονη αυτοπροστασία.
- Η θηλιά στην εγκάρσια γραμμή = τάση για κριτική ευαισθησία, πανουργία.
- Tο πεζό «τ», αν έχει μπούκλα στην επάνω ζώνη, είναι δείγμα συντηρητισμού, ενώ, αν δεν έχει εγκάρσια γραμμή και είναι γραμμένο σαν «ι», δείχνει αφηρημάδα, έγνοια ή βιασύνη.
- Οριζόντια εγκάρσια γραμμή = εφευρετικότητα
- Λοξή εγκάρσια γραμμή = επιθετικότητα, δόση φιλοδοξίας.
- Aν γράφεται σαν σταυρουδάκι με μονοκοντυλιά = υπευθυνότητα και λογική.

7) Διάταξη στην σελίδα

Μεγάλο κενό στην αριστερή μεριά της σελίδας = άτομο που κοιτά προς το μέλλον όχι το παρελθόν.
Μεγάλο κενό στην δεξιά μεριά της σελίδας = φόβος προς το μέλλον, το άγνωστο.
Στενό κενό στην αριστερή μεριά της σελίδας = άτομο προσεχτικό που ενοχλείται όταν πιέζεται να ξεκινήσει κάτι χωρίς να είναι έτοιμος.
Στενό κενό στην δεξιά μεριά της σελίδας = ανυπόμονησία και ανήσυχία.
Τα κενά μεταξύ των λέξεων.
Μεγάλα κενά = άνθρωπος ντροπαλό, προσεχτικός και σκεπτικός
Στενά κενά = άνθρωπο ενεργητικός, φλύαρος.
Ανύπαρκτα κενά = άνθρωπο ανυπόμονος, ενεργητικός, με μπόλικη αυτοπεποίθηση, κοινωνικός αλλά και με τάση να ‘γαντζώνεται’ στους άλλους.

9) Τα κενά μεταξύ των γραμμών.
Μεγάλα κενά = άνθρωπος μοναχικός, ανεξάρτητος, ίσως αντικοινωνικός αντικειμενικός, αμερόληπτος.
Ίσα-ίσα να μην αγγίζονται τα πάνω γράμματα με τα κάτω = φλύαρος, σπάταλος.
Μόλις που αγγίζονται τα πάνω ‘χαμηλά‘ γράμματα (όπως το ‘γ’ και το ‘ρ’) με τα κάτω ‘ψηλά’ γράμματα (‘β’, ‘δ’, ‘ζ’, ‘λ’, ‘ξ’) = συγκρότηση σκέψης.

Όταν το κενό είναι υπερβολικά στενό, με αποτέλεσμα σε σημεία-σημεία να μπλέκεται η μια γραμμή με την επόμενη = χαλαρή αυτοπειθαρχία, παθιασμένη προσωπικότητα.
Αν λοιπόν πήρατε μια πρώτη γεύση σας λέω ότι ακόμα δεν έχετε δει τίποτα. 
Για να εξαχθεί συμπέρασμα από γραφολόγο, χρειάζεται να ληφθούν υπ’ όψιν τουλάχιστον 50-60 χαρακτηριστικά. 
Η επιστήμη έχει εισέλθει σε πολλούς τομείς όπως η εγκληματολογία και η πρόσληψη προσωπικού γίνεται πολλές φορές μέσα από δείγματα γραφής των υποψηφίων.

Πηγή:http://master-lista.blogspot.gr/

ΠΗΓΗ

''Έτσι βλέπω τον κόσμο''

Δείτε ...όλα τα επεισόδια της εκπληκτικής σειράς ''Έτσι βλέπω τον κόσμο'' των καθηγητών Μ. Δανέζη και Σ. Θεοδοσίου

ΈΤΣΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Σειρά ημίωρων εκπομπών με θέματα αιχμής της 

σύγχρονης φυσικής, αστροφυσικής, ιστορίας και φιλοσοφίας.

Η νέα σειρά του τρίτου καναλιού της δημόσιας τηλεόρασης με τίτλο "Έτσι βλέπω τον κόσμο" αποτελεί, τρόπον τινά, συνέχεια της επιτυχημένης σειράς των επιστημονικών εκπομπών της ΕΤ3 με τον τίτλο «Το Σύμπαν που αγάπησα» και τους ίδιους επιστημονικούς συντελεστές τον Μάνο Δανεζη (Επίκουρος καθηγητής αστροφυσικής Παν. Αθηνών) και τον Στράτο Θεοδοσίου (Αστροφυσικός, αναπληρωτής καθηγητής Παν. Αθηνών). 
Στις εκπομπές εκείνες φάνηκε ότι οι ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν αλλάξει το τοπίο στην επιστημονική κοινότητα.

Αφιερωμένη στην «Επιστήμη και τη Νέα Κοινωνική Φιλοσοφία» είναι λοιπόν η σειρά. Σε μία περίοδο αυξανόμενης κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, ειδικοί εκτιμούν ότι ο Δυτικός πολιτισμός οδηγείται σε κατάρρευση. Η διεθνής οικονομική κατάρρευση που βιώνουμε σήμερα δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης αξιών και ιδεών. 
Ωστόσο, σήμερα υπάρχει κάτι νέο στον κοινωνικό ορίζοντα που μπορεί να ξαναγεννήσει την ελπίδα μέσα από την κρίση και να μας οδηγήσει προς μια νέα πολιτισμική αναγέννηση. Αυτό είναι η σύγχρονη επιστημονική σκέψη, που ήδη έχει αρχίσει να γονιμοποιεί την κοινωνική και πολιτική συνείδηση των πολιτών. 


Επεισόδιο Νο. 1 - “Επιστήμη και νέος πολιτισμός”

Η επαναστατική ανατροπή των επιστημονικών ιδεών που ισχύουν έως σήμερα και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζει τη δομή και την εξέλιξη των θεολογικών και πολιτικών συστημάτων εξετάζονται στο 1o επεισόδιο.
Η εκπομπή ακολουθεί τα πρώτα βήματα αυτής της δυναμικής πολιτισμικής ανασυγκρότησης... 


Επεισόδιο Νο. 2 - “ Η ψευδαίσθηση του αισθητού κόσμου”

Αισθήσεις και πραγματικότητα ή μάλλον ανθρώπινες αισθήσεις και το αδιόρατο, ισότροπο και ομογενές Σύμπαν που μας περιβάλλει. Είναι άραγε άμεσο και αληθινό αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας; Υπάρχουν στην πραγματικότητα όλα αυτά που παρατηρούμε, αγγίζουμε, γευόμαστε και βλέπουμε; Μήπως όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα; Μήπως όλα αυτά τα οποία αντιλαμβανόμαστε με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις μας αποτελούν, όπως λέμε σήμερα, ένα matrix, δηλαδή μια πλαστή εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων μας ; Είναι γεγονός πλέον ότι οι νέες, πειραματικά επιβεβαιωμένες όμως, επιστημονικές απόψεις για την ύλη και τα παράγωγά της ανατρέπουν, ή πολλές φορές, ενισχύουν δόγματα τόσο επιστημονικά όσο θεολογικά και κοινωνικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μας οδηγούν σε νέες πολιτισμικές προτεραιότητες τις οποίες θα πρέπει γνωρίσουμε και να ξέρουμε, αφού αυτές πια θα καθορίζουν και θα καθοδηγούν τη ζωή μας.


Επεισόδιο Νο.3 - “Η έννοια της Ύλης στη Θεωρία της Σχετικότητας”

Η Θεωρία της Σχετικότητας που διατυπώθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στις αρχές του περασμένου αιώνα, σάρωσε την παλιά Νευτώνεια Φυσική και οδήγησε τη σκέψη μας σε νέες ατραπούς γνώσης. Όπως γνωρίζουμε σήμερα από τη σύγχρονη Φυσική που καλπάζει, η αισθητή πραγματικότητα αποτελεί ένα matrix, δηλαδή μια ψεύτικη εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω κατάλληλων εγκεφαλικών διαδικασιών. Ποιά είναι όμως η θέση της Θεωρίας της Σχετικότητας πάνω σ’ αυτό το τόσο ουσιαστικό για την εξέλιξη του πολιτισμού μας θέμα; Είναι το παρατηρούμενο και μετρούμενο Σύμπαν κάτι το πραγματικό ή απλώς αποτελεί εικόνα μιας μη αισθητής αντικειμενικής πραγματικότητας; Όλα αυτά θα τα αναπτύξουμε στο επεισόδιο αυτό που μελετά την ύλη μέσα από τις ιδέες που διατύπωσε ο Αϊνστάιν με την επαναστατική για την εποχή του Θεωρία της Σχετικότητας.


Επεισόδιο Νο.4 - ”Επιστήμη και Νέα Κοινωνική Φιλοσοφία “ 

Στο 4ο επεισόδιο της σειράς ερευνάται η μεγάλη αυτή δυνατότητα της νέας επιστημονικής σκέψης, δηλαδή, το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να ελπίζει, να οραματίζεται και να επιτυγχάνει τους στόχους του.


Επεισόδιο 5: “Επιστήμη και Θεολογία – Α’ ΠΡΟΒΟΛΗ”

Ένα θέμα το οποίο έχει απασχολήσει για διάφορους λόγους την ελληνική κοινωνία είναι η αφανής ή φανερή σύγκρουση μεταξύ του εν γένει Χριστιανισμού και της Επιστήμης. Προκειμένου να αποκαταστήσουμε την αλήθεια πάνω σε αυτό το θέμα πρέπει να τονίσουμε ότι η σύγκρουση μεταξύ Θεολογίας και Επιστήμης αφορά και αναφέρεται στις σχέσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και όχι της Ορθοδοξίας με την Επιστήμη. Η σύγκρουση αυτή κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της επιστημονικής επανάστασης του 17ου αιώνα, πολύ μετά το σχίσμα, και δεν είχε καμιά σχέση με την Ορθοδοξία, που τότε στέναζε κάτω από τον τουρκικό ζυγό. 
Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στα αίτια που δημιούργησαν αυτή τη ρήξη. Το δυτικό πολιτισμικό ρεύμα την περίοδο συγκρότησής του, μετά από εσωτερικές συγκρούσεις, υιοθέτησε ως εσωτερική φιλοσοφία του ένα μόρφωμα της προχριστιανικής ιουδαϊκής θεολογίας στην οποία ενσωματώθηκαν επιλεκτικά, μέρη του πρωτογενούς χριστιανικού δόγματος. Η άποψη των χριστιανικών εκείνων ομάδων, στη Δύση, πίστευαν ότι ο Χριστιανισμός είναι μια συνέχεια του Ιουδαϊσμού με πραγματοποιημένη την προφητεία περί ελεύσεως του Μεσσία. Έτσι, όμως υιοθετήθηκε και ενσωματώθηκε στη δομή του δυτικού πολιτισμού η καμπαλιστική άποψη περί δομής του Σύμπαντος που περιεχόταν ως θεμελιώδες δόγμα στο πλαίσιο της ιουδαϊκής θρησκείας.


Επεισόδιο No.6: “Ενέργεια – Ο Γεννήτορας νέων πολιτισμών”

Η συντήρηση της λειτουργίας της ανθρώπινης ζωής απαιτεί συγκεκριμένη ενέργεια. Για τον λόγο αυτό όλα τα όντα του πλανήτη έχουν το δικαίωμα στην ενέργεια που χρειάζονται. Χωρίς ελεύθερη και δίκαιη πρόσβαση σε αυτήν οι άνθρωποι, αλλά και οι οργανωμένες κοινωνίες τους, δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζωής τους.
Το γεγονός αυτό είναι ο λόγος για τον οποίο η διανομή και το κόστος της ενέργειας αποτελούν το ισχυρό εκβιαστικό μέσο των «δυνατών» προκειμένου να εξουσιάζουν τις βιομηχανικές κοινωνίες. Υπόσχονται ενέργεια και ζητούν σε αντάλλαγμα ένα κομμάτι ή το σύνολο των ελευθεριών τους. Εξάλλου, για την κατοχή και τη διανομή της γήινης ενέργειας δεν έχουν γίνει οι μεγάλοι πόλεμοι, οι μεγάλες αιματηρές γεωστρατηγικές ανακατατάξεις και σχεδιασμοί;

Με βάση όλα τα προηγούμενα είναι πολύ εύκολο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οι ελπίδες ενός Νέου Ουμανιστικού Πολιτισμικού Ρεύματος, περνούν μέσα από μια ριζική αναμόρφωση της παγκόσμιας ενεργειακής λογικής. Ο πρώτος ο οποίος το 1964 συνέδεσε τις μορφές της χρησιμοποιούμενης ενέργειας με το επίπεδο ανάπτυξης ενός συμπαντικού πολιτισμού ήταν ο Ρώσος αστροφυσικός Νικολάι Καρντάσεφ, δημιουργώντας την ομώνυμη κλίμακα. Η κλίμακα Καρντάσεφ κατατάσσει έναν πολιτισμό σύμφωνα με την ενέργεια που είναι σε θέση να καταναλώνει και να χειραγωγεί, η οποία αντιστοιχεί ταυτόχρονα στον βαθμό εξάπλωσης του πολιτισμού αυτού στον Κόσμο.


Επεισόδιο 7: “Όταν ο εγκέφαλος επικοινωνεί με την ύλη”

Σε αυτό το επεισόδιο διερευνάται το πώς ακριβώς διαμορφώνεται ο πολιτισμός μας μέσα από τις ανακαλύψεις των τελευταίων ετών, αλλάζοντας τελικά και τον κόσμο μας. Περιεχόμενο και στόχος της είναι η κατανόηση του γεγονότος ότι η ουσιαστική βάση της ανάπτυξης ενός Πολιτισμού αποτελείται από τρεις βασικές έννοιες: της ύλης, του χρόνου και του χρόνου. Οι έννοιες αυτές αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας των Θετικών επιστημών και το περιεχόμενο που τους προσδίδουμε κάθε φορά έχει βαθύ αντίκτυπο σε μια σειρά απαντήσεων σε φιλοσοφικά ερωτήματα, όπως από που ερχόμαστε, που πηγαίνουμε και ποια είναι η σκοπιμότητα μας στον κόσμο αυτόν.


Επεισόδιο 8: “Επιστήμη, Τεχνολογία και Κοινωνία”

Επεισόδιο 9: “Το μέλλον του παρελθόντος μας.”

Οι τρεις Μιλήσιοι Φιλόσοφοι (Θαλής, Αναξίμανδρος και Αναξιμένης) αρνήθηκαν κάθε μυθολογική εξήγηση της δημιουργίας του κόσμου, διαχωρίζοντας τον μύθο από τον λόγο. Ταυτόχρονα αναζήτησαν μια πρωταρχική ουσία που να παραμένει αναλλοίωτη και να μην υφίσταται ποτέ καμία μεταβολή. Αυτή η ουσία έπρεπε να είναι αγέννητη άφθαρτη αιώνια και την ονόμασαν πρώτη αρχή.,,

Επεισόδιο 10: “ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ”

Σειρά ημίωρων εκπομπών με θέματα αιχμής της σύγχρονης φυσικής, αστροφυσικής, ιστορίας και φιλοσοφίας. Η νέα σειρά του τρίτου καναλιού της δημόσιας τηλεόρασης αποτελεί, τρόπον τινά, συνέχεια της επιτυχημένης σειράς των επιστημονικών εκπομπών της ΕΤ3 με τον τίτλο «Το Σύμπαν που αγάπησα» και τους ίδιους επιστημονικούς συντελεστές Μάνο Δανέζη και Στράτο Θεοδοσίου, καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις εκπομπές εκείνες φάνηκε ότι οι ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν αλλάξει το τοπίο στην επιστημονική κοινότητα. 
Η νέα σειρά διερευνά το πώς ακριβώς διαμορφώνεται ο πολιτισμός μας από τις ανακαλύψεις αυτές, αλλάζοντας τελικά και τον κόσμο μας. Περιεχόμενο και στόχος της είναι η κατανόηση του γεγονότος ότι η ουσιαστική βάση της ανάπτυξης ενός Πολιτισμού αποτελείται από τρεις βασικές έννοιες: της ύλης, του χρόνου και του χρόνου. Οι έννοιες αυτές αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας των Θετικών επιστημών και το περιεχόμενο που τους προσδίδουμε κάθε φορά έχει βαθύ αντίκτυπο σε μια σειρά απαντήσεων σε φιλοσοφικά ερωτήματα, όπως από που ερχόμαστε, που πηγαίνουμε και ποια είναι η σκοπιμότητα μας στον κόσμο αυτόν.

http://youtu.be/qCeoQqs29Nk ΜΕΡΟΣ β'

Επεισόδιο 11: "ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ"

Σειρά ημίωρων εκπομπών με θέματα αιχμής της σύγχρονης φυσικής, αστροφυσικής, ιστορίας και φιλοσοφίας. Η νέα σειρά του τρίτου καναλιού της δημόσιας τηλεόρασης αποτελεί, τρόπον τινά, συνέχεια της επιτυχημένης σειράς των επιστημονικών εκπομπών της ΕΤ3 με τον τίτλο «Το Σύμπαν που αγάπησα» και τους ίδιους επιστημονικούς συντελεστές Μάνο Δανέζη και Στράτο Θεοδοσίου, καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις εκπομπές εκείνες φάνηκε ότι οι ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν αλλάξει το τοπίο στην επιστημονική κοινότητα. 
Η νέα σειρά διερευνά το πώς ακριβώς διαμορφώνεται ο πολιτισμός μας από τις ανακαλύψεις αυτές, αλλάζοντας τελικά και τον κόσμο μας. Περιεχόμενο και στόχος της είναι η κατανόηση του γεγονότος ότι η ουσιαστική βάση της ανάπτυξης ενός Πολιτισμού αποτελείται από τρεις βασικές έννοιες: της ύλης, του χρόνου και του χρόνου. Οι έννοιες αυτές αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας των Θετικών επιστημών και το περιεχόμενο που τους προσδίδουμε κάθε φορά έχει βαθύ αντίκτυπο σε μια σειρά απαντήσεων σε φιλοσοφικά ερωτήματα, όπως από που ερχόμαστε, που πηγαίνουμε και ποια είναι η σκοπιμότητα μας στον κόσμο αυτόν. 

Επεισόδιο 12:Ηράκλειτος - Δημοκρατία και Αξιοκρατία.

Επεισόδιο 13:''Από τον μύθο στο λόγο''.

Επεισόδιο 14:''Πλάτων - Ένας πολύ γνωστός μας άγνωστος''.

Επεισόδιο 15:''Αριστοτέλης - Ο πατέρας των Επιστημών του Δυτικού Κόσμου''.

Επεισόδιο 16:''Η κατάρευση των Δυτικών κοινωνιών.''.

ΠΗΓΗ